photo_2017-12-30_11-19-22

هر چه ماهیت یک بیماری پیچیده تر باشد به همان نسبت اسامی و اصطلاحات پیچیده تری برای بیان و توصیف آنها به کار برده می شود. کلمه آتوپیک نیز از آن جمله می باشد. اصولا آتوپی به گروهی از بیماری ها گفته می شود که سابقه شخصی یا خانوادگی یکی از بیماری های آسم، تب یونجه و یا اگزما وجود داشته باشد. به اگزمای این گروه از افراد درماتیت آتوپیک گفته می شود.

درماتیت آتوپیک

یک بیماری التهابی مزمن در پوست است که اغلب موارد با خارش شدید همراه است و به صورت خود به خود نیز محدود شونده می باشد.
حدود ۲ درصد مردم جامعه گرفتاردرماتیت آتوپیک هستند. علیرغم تحقیقات متعدد در سراسر دنیا هنوز مکانیسم دقیق درماتیت آتوپیک شناخته شده نیست ولی به نظر می رسد یک بیماری چند عاملی با زمینه ژنتیکی باشد که عوامل روحی و روانی می تواند علائم آنرا تشدید نماید. بیماری در سنین مختلف علائم گوناگونی دارد. خشکی پوست یکی از مشخصات بارز درماتیت آتوپیک است. در صورت عدم درمان مناسب عفونت های باکتریایی می تواند روی زمینه پوست بیمار اضافه شده و باعث تشدید علائم گردد.

یکی از مهمترین اصول درمانی

در این گروه از بیماران پیشگیری از خشکی پوست می باشد. اکیدا توصیه می گردد این گروه از افراد از مصرف صابون های معمول خودداری نمایند و با نظر پزشک از ترکیبات شوینده غیر صابونی نظیر پن استفاده نمایند.

برای این گروه از افراد بهترین نوع پوشش،

لباس های تهیه شده از الیاف نخ خالص می باشد و از پوشش های پشمی، نایلونی و سایر موارد باید اجتناب گردد. بهتر است جهت کارهای بهداشتی نظیر شستشوی ظروف حتما از یک دستکش نخی استفاده گردد و روی آن یک دستکش محافظ پلاستیکی اضافه شود. بهتر است از اقداماتی که همراه با تعریق زیاد است خودداری گردد. در این گروه از افراد فشارهای روحی و روانی مهمترین عوامل برانگیزاننده و تشدید کننده بیماری است و بهتر است از آنها اجتناب گردد.

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *